Valldemossa i Chopin
Valldemossa to niewielka hiszpańska miejscowość wśród gór Sierra de Tramuntana na Majorce, 17 km od stolicy wyspy, Palma de Mallorca.
Początki Valldemossy sięgają XIV wieku, kiedy to król Sancho I nakazał wybudować pałac w górach. Cierpiał na astmę, a w górach czuł się lepiej. Sancho I spędzał w pałacu większość swojego czasu aż do śmierci w 1324 roku. W 1399 roku budowla została przekazana kartuzom z Tarragony, którzy przemienili pałac w klasztor.
Patronką wyspy jest święta Catalina Tomas. Gdzie w Valldemossie, przy uliczce Rectoria znajduje się dom w którym 1 maja 1531 r. urodziła się Catalina Tomás – pobożna zakonnica, czczona na całej wyspie, kanonizowana w 1792 r. W domu urządzono kaplicę z figurą świętej. Małe ceramiczne kafle z różnymi scenami z życia świętej (patrz ilustracja obok) są wmurowane w wiele domów w Valldemossie i na wyspie.
Miasto położone na wzniesieniu u podnóża gór, wciska się ku północy w wąską i stromą dolinę. Zachowało urokliwy wiejski klimat dzięki architekturze i tarasowym poletkom. Mieszkańcy utrzymują się w dużej części ze sporego ruchu turystycznego – po Palma de Mallorca to najczęściej odwiedzane przez turystów miejsce na wyspie. Dobrą komunikację zapewniają autobusy kilku linii kursujące z Palmy, Sóller i Inca. W miasteczku funkcjonuje centrum kulturalne Costa Nord założone przez Michela Douglasa, który ma tu również swoją posiadłość. Centrum prowadzi działalność koncertową, wystawienniczą i muzealną.
Dniem targowym w Valldemossie jest niedziela. Lokalny produkt kulinarny to coca de patata – rodzaj ziemniaczanych bułeczek.
Warte zwiedzenia miejsca w Valldemossie położone są obok siebie, więc łatwo tam trafić kierując się na widoczną z daleka wieżę kościelną. Jeden bilet wstępu kosztujący kilka euro i zapewnia wstęp do większości atrakcji.
Klasztor Real Cartuja de Jesus de Nazaret
Polska nazwa tego miejsca to Królewska Kartuzja pod wezwaniem Jezusa z Nazaretu. W 1399 r. przekazano kartuzom z Tarragony kompleks budynków pałacowych zmarłego bezpotomnie 75 lat wcześniej, króla Sancha. Kartuzi rozbudowali to miejsce i przystosowali do użytku zgodnie z wymogami reguły zakonnej. Klasztor został zsekularyzowany w 1836 r.
W dawnych pomieszczeniach klasztornych może dzisiaj oglądać:
- aptekę ze zbiorem starych naczyń i przyrządów (tutaj również sklepik z pamiątkami i książkami George Sand),
- rekonstrukcję dawnej, prostej celi klasztornej, m.in. z trumną w której zawsze sypiali zakonnicy,
- zbiór eksponatów sztuki sakralnej, ksiąg oraz dokumentów historycznych zakonu,
- kolekcję lokalnie wyrabianej ceramiki zdobionej charakterystycznymi niebieskimi malunkami,
- pamiątki związane z pobytem w Valldemossie Fryderyka Chopina i George Sand.
Każda klasztorna cela ma wyjście na wiszący wysoko nad doliną taras. Dawniej służył on zakonnikom, którzy uprawiali na nim w odosobnieniu warzywa na własne potrzeby. Obecnie każdy z tarasów to wypielęgnowany i urokliwy mini ogród.
Kościół parafialny
Jednonawowa budowla zbudowana w XIII w. w stylu gotyckim. Była przebudowywana w XVII i XVIII w. – dodano m.in. do kościoła wieżą pokrytą charakterystyczną niebiesko-turkusową dachówką. Wnętrze o beczkowym sklepieniu, z późnobarokowym ołtarzem i malowidłami oraz barwną rozetą nad głównym wejściem. Kościół poświęcony jest św. Bartolome, który jest patronem miasta. Bryła kościoła otoczona jest krużgankami łączącymi się z budynkami klasztornymi.
Pałac króla Sancha
Początki historii miasta sięgają XIV wieku. Król Sancho I z Majorki, cierpiący na astmę, kazał zbudować dla siebie wysoko w górach rezydencję, w której czuł się lepiej i mógł swobodniej oddychać. Spędzał w nim większość swojego czasu, aż do śmierci w 1324 r.
Dzisiejsza ekspozycja wnętrz pałacowych nie zajmuje oryginalnych, średniowiecznych komnat, a jedynie przystosowane do tego celu najstarsze pomieszczenia kompleksu klasztornego, które swego czasu pełniły nawet rolę więzienia. Prezentowane są tu stylowe meble i wyposażenie wraz ze zbiorem obrazów i historycznych ciekawostek. Na wewnętrznym dziedzińcu tej części klasztoru urządzony jest zaciszny, kameralny ogród.
Museu Municipal
Muzeum gminne obejmuje zbiory miejscowych pejzażystów oraz część opracowań arcyksięcia Ludwiga Salvatora Habsburga.
Museu Municipal Art Contemporani
Galeria sztuki współczesnej w ValldemossieMuzeum sztuki współczesnej posiadające w swych zbiorach dzieła znanych artystów, takich jak Pablo Picasso, Joan Miró, Francis Bacon, Henry Moore, Julio Ramís. Kolekcja zawiera w dużej części grafiki i plakaty. W kasie muzeum do kupienia certyfikowane gadżety z reprodukcjami.
Fryderyk Chopin i George Sand
„Jestem w Palmie między palmami, cedrami, kaktusami, oliwkami, pomarańczami, cytrynami, aloesami, figami, granatami itd. Co tylko Jardin des Planes ma w swoich piecach. Niebo jak turkus, morze jak lazur, góry jak szmaragd, powietrze jak w niebie. W dzień słońce, wszyscy letnio chodzą, i gorąco; w nocy gitary i śpiewy po całych godzinach. Balkony ogromne z winogronami nad głową; mauretańskie mury. Wszystko ku Afryce, tak jak i miasto, patrzy. Słowem, przecudne życie. (...) Mieszkać będę zapewne w przecudownym klasztorze, najpiękniejszej pozycji na świecie: morze, góry, palmy, cmentarz, kościół krzyżacki, ruiny moskietów, stare drzewa tysiącletnie oliwne. A, Moje Życie, żyję trochę więcej... Jestem blisko tego, co najpiękniejsze.”
Tak pisał Fryderyk Chopin w listopadzie 1838 do Juliana Fontany tuż po przyjeździe na Majorkę.
W październiku 1836 r., w domu Liszta, Chopin poznał ekscentryczną pisarkę francuską, George Sand (Aurore Dudevant). Pisarkę fascynowali ludzie wybitni i miała ona już za sobą kilka romansów z artystami z kręgu sztuki romantycznej, do którego wkrótce został przez nią wprowadzony także polski kompozytor. W lecie 1838 r. Sand i Chopin zostali kochankami. Następną zimę od 8 listopada 1838 r. do 11 lutego 1839 r. spędzili razem z dwójką dzieci George Sand na Majorce, zatrzymując się początkowo w Palma de Mallorca, a później w klasztorze kartuzów w Valldemossie.
Już po miesiącu pobytu Chopin pisał o Valldemossie raczej w minorowym nastroju, uskarżając się na pogodę i miejscową kuchnię. Kompozytorowi służyć miał klimat śródziemnomorski, jednak zima tego roku była wyjątkowo deszczowa. Chopin zaziębił się, a na dodatek pianino sprowadzone specjalnie z Europy, zaginęło w podróży. Odnalezione później całymi tygodniami stało w porcie w Palmie, bo trzeba było zapłacić słony podatek. Chopin grał w tym czasie na biednym majorkańskim pianinie. Mimo trudności Chopin pracował nad swoimi kolejnymi utworami. To właśnie na Majorce został ukończony cykl 24 preludiów (m.in. preludium Des-dur Deszczowe), uważanych przez znawców za jego najwybitniejsze utwory.
Po wizycie tej pary zostało niewiele pamiątek. Miejscowi, obawiając się gruźlicy, spalili większość wyposażenia pomieszczeń, w których mieszkał Chopin i Sand. Dzisiaj w klasztornej celi nr 2 i 3 z pietyzmem urządzono ekspozycję muzealną poświęconą sławnej parze. Zgromadzono w niej pamiątki – listy i rękopisy, portrety i szkice, oryginalne pianino Pleyel, na którym od stycznia 1836 r. komponował Chopin oraz wiele innych interesujących eksponatów. Jest także maska pośmiertna Chopina i pukiel jego włosów, który zachowała w książce George Sand. Muzeum jest prywatne – założyli je w 1929 r. Anne-Marie Boutroux de Ferrà i jej mąż Bartomeu Ferrà i Juan. Obecnie muzeum prowadzi wnuczka właścicieli Rosa Capllonch Ferrà.
Od 1930 r. w klasztorze kartuzów odbywa się w sierpniu festiwal chopinowski organizowany przez Associación "Festivals Chopin de Valldemossa". Koncerty są grane w korytarzach klasztornych w każdą niedzielę sierpnia.
Ekspozycję można zwiedzać indywidualnie lub z przewodnikiem.
21 września 1998 r. królowa Hiszpanii Zofia i żona prezydenta RP Jolanta Kwaśniewska odsłoniły popiersie Fryderyka Chopina dłuta Zofii Wolskiej, upamiętniające pobyt kompozytora w Valldemossie.
Źródło: wikipedia
Zadbaj o swoje zdrowie w Egipcie
Tak zwana „zemsta faraona” lub „biegunka podróżnych” to zespół objawów związanych z zakażeniem przewodu pokarmowego w wyniku kontaktu z bakteriami (m.in. Escherichia Coli, Campylobacter, Shigella, Salmonella) lub wirusami (rotawirusy).
Pierwsze objawy zakażenia występują najczęściej w pierwszych dniach pobytu w Egipcie i dotykają około 40% podróżnych. Choroba trwa od 3 do 7 dni. Typowe objawy to biegunka, wymioty i gorączka. W poważniejszych przypadkach może dojść do odwodnienia organizmu.
Aby uniknąć przykrych dolegliwości związanych z zaburzeniami układu pokarmowego, podczas pobytu należy zwrócić szczególną uwagę na podstawowe zasady higieny oraz zastosować się do poniższych porad:
Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów, warto przed wyjazdem wzmocnić florę bakteryjną jelit. W polskich aptekach znają Państwo szeroką ofertę probiotyków, które stosowane profilaktycznie, mogą uchronić nas przed zakażeniem bakteriami.
Jeżeli jednak zdarzy nam się zachorować, należy pić dużo płynów i zażyć leki. Lekarstwa są dostępne u rezydenta bądź w egipskich aptekach, które można zakupić bez recepty. Są to np. Antinal, Diax, Lomotil, Streptafenicol, a dla dzieci dobrym lekiem jest Cortigen B6 Pediatric. Leki zakupione w polskich aptekach nie zawsze pomagają. Jeżeli objawy zaostrzają się, należy jak najszybciej zgłosić się do rezydenta lub zadzwonić na numer alarmowy podany na voucherze.